Karıncalar: 4
Cengiz Üstünel *** Metin Mert ** Alirıza Çataldağ *** Alirıza Şahiner ** İbrahim Çulhaoğlu *** Murat Sabuncu *** Mücahit Öztürk ***
Tamandualar: 4
Murat Seyhan *** Özcan Dönmez ** Şehzat Sümer *** Deniz Çalışkan *** Kürşat Akyürek *** Ergün Eyüpoğlu ** Erdinç Türker **
Bu maç değerlendirmesine yıldız tablosu yaparak başlamak istiyorum. Sanmayın ki takım kadrolarına ve yıldız dağılımına bakıldığında herkes iyi oynadı. Aslında denk kuvvetlerin mücadelesi olacağı ekürilerin belirlenmesinde belli olmuştu. Alirıza Üstad, İbrahim’inde yanında yer almasıyla kendine güveni gelmiş ve DTS’nin en iyi defansı olduğu iddialarını ortaya koymuştu. Belki birazda haklılık payı vardı. Ancak, oyunun ilk yarısında dört gol yediklerinde beklide büyük lokma ye büyük laf etme demiş olabilir. Tamandualar, oyunun ilk bölümünde attıkları goller ve ortaya koydukları oyun itibarıyla erken rehavete kapıldılar. Oyunu hafife almanın bedelini ikinci yarıda gol atamayarak ödediler. Aslında sadece hafife alma değildi ikinci yarı mahkum oynamalarının nedeni. Bloklar arasında mesafenin açılmasıyla, Karıncalar daha çok boş alanlar buldular ve etkin olmaya başladılar. Tamandualar takımının bazı oyuncularında alan paylaşımı, bazılarında moral motivasyonu ve bazılarında da organizasyon eksikliği vardı. Yenilen goller, rakibe göre sayısal olarak fazla oldukları zamanlarda oldu. Skor üstünlüğü olduğu dönemlerde özellikle (4-1) den sonra hücumda çoğalamamalarının ve şut atmamanın bedelini yukarıda dediğim gibi mahkum oynayarak ödediler. Özellikle kendilerinden beklenen performansın altında oyun sergileyen Özcan, Erdinç ve Ergün oyunun bu şekilde gelişmesinin temel aktörleri oldular. Diğer takım arkadaşları her zamanki performansları ile göz doldurdular. Ama Murat Üstadadın biraz daha özgüven ve fiziki dirilikte mücadele ettiğinde, oyununu bir üst sınıfa çıkarmış olacağı kesin gibi gözüküyor. Kürşat’ın yaptığı kritik müdahaleler beklide oyunun gidişatını etkileyen en önemli hamlelerdi. Bir diğer önemli hususta Şehzat’ın liberodaki performansıydı. Her geçen gün daha etkili oynamaya başlamasını alan savunmasıyla destekler ve diğer arkadaşlarını da yönlendirirse, Şehzat ve Alirıza Üstad oluşan yeni bir eküri tescil edilmiş gibi gözüküyor. Deniz her zamanki gibi terinin son damlasına kadar koştu, çabaladı ve mücadelesini de bir golle süsledi.
Oyunun ikici bölümünde roller değişmiş, orta sahayı dahi zor geçen Karıncalar sağlı sollu ataklarla Tamanduaların kalesini ablukaya aldılar. Ancak bu ablukanın etkinliği ve üretkenliği konusunda sorunlar yaşadılar. Herkes uzaktan şut atıyor ve gol atma sevdasıyla adeta “Allah Allah” nidalarıyla saldırıyordu. Bu arada Alirıza Üstad kaçan goller sonrası adeta saçını başını yoluyordu. Ara arada hücuma destek verse de yeteri kadar üretken olamadı. Tandem oynadığı takım arkadaşı İbrahim’in ise orta sahayı geçtiğini gören olmadı. Metin ve Mücahit’in kendi sahalarına gelerek top almaları ve oyunu kurmaları hücum etkinliklerini had safhaya çıkardı. Birde buna derinlik yapmak zorunda kalan Kürşat eklenince karıncalar son derece rahat hücum başlattılar. Attıkları gollerdeki pas sayısına bakıldığında paylaşmanın olmadığı ve daha çok bireysel beceri ve bencillik üzerine olduğu görülecektir. Beklide Karıncaların dün akşam ki en büyük eksikliği yeteri kadar pas yüzdelerini istenilen seviyeye getirememeleriydi. Attıkları şutların kaleyi bulmamasını Tamanduaların şansı olarak değerlendirseler de, temel eksikliğin gol yapma becerilerindeki eksiklik olduğu görülecektir. Bu arada kale direklerinden dönen toplar konusunda spekülasyon neticesinde kaç topun direkten döndüğü konusu tespit etmek mümkün olmamıştır. Dün gecenin en göze batan oyuncusu şüphesiz ki Cengiz’di. Hem koştu hemde paslı oynamaya çalıştı. Sanırım bir hafta öncesi gecenin hayal kırıklığı ödülünü alan Cengiz kendini temize çıkarma çabası içindeydi. İbrahim’i biz kalede çok başarılı olarak görmüştük. Keşke kalede devam etseydi. Metin bu maçta ara ara yalancı koşular yaparak vasatın altında bir performans sergiledi. Mücahit ilk defa ve yarım devre olmak üzere beklenen performansa yaklaşarak ilerisi için umut vermeye başladı. Alirıza Üstadın savunmadaki görev anlayışı beraber İbrahim’le yaptığı ikili sıkıştırmalar, özellikle Özcan’ı etkisiz hale getirmekte etkili oldu. Alirıza takım oyuncusu olduğunu bir kez daha gösterdi. Beklide sahanın en fazla koşan oyuncusuydu. Murat Sabuncu kalesinde devleşerek, Karıncaların galibiyetinde görünmez kahramandı. Tebrikler Murat.
Sonuç olarak, maç öncesinde bu maçın beraber bitme ihtimali takım kadroları itibarıyla yüzde atmıştı. Takımların galibiyet ihtimali yüzde yirmişerdi. Maç içinde gel gitlerle galibiyet her iki takım içinde geldi gitti. Ama maç sonucu berabere bitince ne şiş yandı ne kebap. Her kes kendine göre haklıydı, çünkü kimse kaybetmemiş ve DOSTLUK kazanmıştı.
Sevgisiz ve futbolsuz kalmayın.
Not: Anketlerdeki adaylar takımların berabere kalması nedeniyle belirlenmiştir.
Özcan DÖNMEZ

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder